*بازی «تام كروز» در نقش «جك ریچر»
«جك ریچر»، یك پلیس ارتش است كه بعد از 15 از ارتش بیرون آمده ولی اتفاقاتی برای او روی می‌دهد كه او با استفاده از تجربیات و قابلیت‌های خودش به عنوان یك نظامی با آنها روبرو می‌شود.
«ریچر»، شخصیت اصلی رمان‌های «لی چایلد»، نویسنده‌ آمریكایی است كه قد 6 فوت و 5 اینچی او همه جا جلب توجه می‌كند، در حالی كه «تام كروز» با 5 فوت و 7 اینچ قد، یكی از كوتاه‌ قدترین بازیگران مرد هالیوود است.

*بازی «جنیفر گارنر» در نقش «خانم مارپل»
«خانم مارپل»، شخصت اصلی كتاب‌های جنایی و معماگونه«آگاتا كریستی» است كه معماهای كتاب او را با زیركی تمام حل می‌كند.
این شخصیت كه شهرت جهانی دارد، در همه جا به عنوان پیرزنی كوچك و ریزه میزه می‌شناسند ولی به نظر نمی‌رسد كه انتخاب «جنیفر گارنر»، 38 ساله با 175 سانتی‌متر قد برای این نقش چندان مناسب باشد.

*بازی «راسل براند» در نقش «آرتور»
«راسل براند» اخیرا در فیلم كمدی «آرتور» در كنار «هلن میرن»، نقش «آرتور» را بازی كرده است كه از سوی مردم به هیچ وجه با استقبال روبرو نشد.
«آرتور»، مردی بی‌خیال و لاابالی است كه ثروت چند صد میلیون دلاری خود را به خاطره علاقه‌اش به یك زن كه خانواده‌اش او را دوست ندارند از دست می‌دهد.
«راسل براند»، اگرچه برای بازی در نقش‌های كمدی شهرت دارد ولی به هیچ وجه برای نقشی كه پیش از این توسط «دودلی مور» بازی و با استقبال فراوان مردم روبرو شد، مناسب نبود، آنچنان كه مورد انتقاد جدی علاقمندان به سینما قرار گرفت.

*بازی «جك گیلنهال» در نقش «شاهزاده ایرانی»
ظاهر بلوند و كاملا غربی«گیلنهال»، انتخاب او را برای بازی در نقش یك شاهزاده ایرانی كاملا زیر سوال می‌برد و بازی او را باور ناپذیر می‌كند.

*بازی «وینس واگان» در نقش «نورمن بیتس» در فیلم «روانی»
«گاس ون سنت» با هدف ادای دین به «هیچكاك»، نما به نمای فیلم «روانی» او را بازسازی می‌كند و برای بازی در نقش «نورمن بیتس» روانی، «وینس واگان» را انتخاب می‌كند كه خود یكی از دلایل شكست این فیلم است.
به نظر می‌رسد انتخاب «وینس واگان»، بازیگری كه بیش از همه برای بازی در نقش‌های كمدی شهرت دارد، برای چنین نقشی مناسب نیست و نمی‌تواند فضای دلهره‌آور فیلم را به مخاطب القاء كند.

*بازی «كیانو ریوز» در نقش «درآكولای برام استوكر» و همچنین «كنستانتین»
لهجه لیورپولی (انگلیسی) «كیانو ریوز»، در فیلم‌های «درآكولای برام استوكر» و همچنین «كنستانتین»، همواره مورد انتقاد بوده و باعث شده تماشاگر، آن گونه كه لازم است فضای جدی این دو نقش را درك نكند.

*بازی «جان وین» در نقش «چنگیزخان مغول»
یكی از خنده‌دارترین انتخاب‌هایی كه تاكنون در عالم سینما وجود داشته است، بازی «جان وین» در نقش «چنگیزخان مغول» در فیلم «فاتح» به تهیه‌كنندگی «هاوارد هیوز» بوده است.
«جان وین» در این فیلم همان سبك قبلی خود در دیگر فیلم‌هایش را دنبال كرده و هیچ تلاشی برای تغییر آن نمی‌كند، بازی او در این فیلم در سال 1956 از سوی مطبوعات با انتقاد زیادی روبرو شد و مردم نیز از فیلم او استقبال نكردند.

*بازی «میكی رونی» در فیلم «صبحانه در تیفانی»
فیلم «صبحانه در تیفانی»، اگرچه برای بازی خوب«آدری هیپورن» با استقبال زیادی روبرو شد ولی همواره از انتخاب «میكی رونی» برای بازی در این فیلم به عنوان یكی از بدترین انتخاب‌های دنیای سینما یاد شده است.